Ik zag weloverwogen een fabriek, een tamboerschool geleid door engelen, rijtuigen op de snelwegen van de lucht, een salon op de bodem van van het meer, monsters, mysteriën, een aanplakbiljet van een toneelstuk dat horrortaferelen tentoonspreidde voor mijn ogen.
De dichter Arthur Rimbaud (1854–1891) was een lichtend voorbeeld voor de surrealisten. André Breton en de zijnen geloofden dat je door middel van hallucinatie toegang kreeg tot je oorspronkelijke geestkrachten, schoon van cultureel gevormde smetten. In de contemplatie verscheen de onwettige en inofficiële werkelijkheid. Een metafoor hiervoor waren de catacomben van Parijs, een verborgen netwerk van relaties, waar toeval, herinnering en verlangen elkaar ontmoeten, de sur-realiteit.